Przedstawiamy sylwetki bohaterów z nowego dodatku do Gwinta!

Grafika promująca dodatek Wiedźmini do gry Gwint
Podziel się

W fandomie wiedźminskim nadal funkcjonują osoby, które po książki Sapkowskiego jeszcze nie sięgnęły, są natomiast zapalonymi graczami Gwinta. Dlatego wraz z premierą nowego dodatku postanowiliśmy przedstawić sylwetki bohaterów, umieszczonych na premierowych kartach, o których pisaliśmy krótko już wcześniej:

Alzur i Cosimo Malaspina

Alzur – twórca wiedźminów.

Alzur i Cosimo Malaspina wspominani są stosunkowo rzadko w książkach i opowiadaniach Andrzeja Sapkowskiego. Najwięcej wzmianek o legendarnych magach można odnaleźć na kartach „Sezonu Burz”, gdy dowiadujemy się o licznych eksperymentach genetycznych, prowadzonych przez czarodziejów, jak również o niezwykłych hybrydach, takich jak na przykład idr. Imiona Alzura i Malaspiny pojawiają się w książkach zwykle, gdy mowa właśnie o mutacjach, bądź o sposobie tworzenia wiedźminów.

Duet ten jawi się jako potężni czarodzieje, posiadający rozwinięte moce magiczne oraz warsztat naukowy, służący do pracy nad hybrydyzacją gatunków. Sam Alzur był uczniem Malaspiny i mistrzem innego znanego czarodzieja – Idarrana z Ulivo. Wraz ze swym uczniem i Malaspiną, Alzur postawił sobie za cel wyprodukowanie nadczłowieka.

Malaspina, Alzur i Idarran, jest to udokumentowane, brali na warsztat stworzenia małe i pospolite, by stworzyć z nich giganty, jak te ich wije, pająki, kościeje i diabli wiedzą co jeszcze. Cóż więc, pytali, stoi na przeszkodzie, by wziąć małego i pospolitego człeczynę i przerobić go na tytana, na kogoś silnego, mogącego pracować dwadzieścia godzin na dobę, kogo nie imają się choroby, kto w pełnej sprawności dożywa setki? Wiadomo, że chcieli to zrobić, podobno to robili, podobno mieli sukcesy. Ale sekret swych hybryd zabrali do grobu.

Sezon burz, Andrzej Sapkowski

Ortolan, najstarszy i najbardziej wpływowy mag w zamku Rissberg, którego Geralt spotyka w „Sezonie Burz”, sugeruje nawet, że to najprawdopodobniej właśnie Alzur i Malaspina odpowiadają za stworzenie cyklu mutacji, służącego magom do ,,produkcji” nowych wiedźminów. Sam Alzur miał zginąć zmasakrowany przez jeden ze swoich tworów – ogromnego wija, który przy okazji zrujnował pół miasta.

A toć jeszcze powiem – zasapał Ortolan – żeś ty ojców własnych dzieło mordem nieroztropnym zhańbił. Bo to Cosimo Malaspina, a po nim uczeń jego Alzur, Alzur właśnie, wiedźminów stworzyli. (…)

Sezon burz, A. Sapkowski

Alzur pochodził z Mariboru i był czarodziejem – renegatem, mistrzem hybrydyzacji, podobnie jak Malaspina. Jest także twórcą kilku potężnych zaklęć: Krzyża Alzura, Tarczy Alzura (którą Geralt może wykorzystać podczas walki z Azarem Javedem w pierwszej części Wiedźmina) oraz Pioruna Alzura – jego zdeformowaną wersją było słynne Gradobicie Merigold, rzucone podczas Pogromu w Rivii. Zarówno Krzyż jak i Piorun są grywalnymi kartami w Gwincie.

Postać Alzura jest również wielokrotnie wymieniana w fanowskim filmie Pół wieku poezji później, gdzie główny antagonista okazuje się być jednym z tworów czarodzieja. Angielski tytuł filmu brzmi Alzur’s Legacy.

Kolgrim

Kolgrim pojawia się wyłącznie w trzeciej części gry, a jego historię możemy poznać, przeszukując Biały Sad. Z notatek, które znajdujemy poszukując rynsztunku szkoły żmii, wynika, że był uczniem Ivara Złe Oko. Gdy opuścił twierdzę, otrzymał od swojego mistrza zadanie zgromadzenia schematów zbroi i broni swojej szkoły. Niestety, trafiając do Białego Sadu, został oskarżony o porwanie dziecka (które zostało rozszarpane przez utopce, jednak prawda o jego śmierci wyszła na jaw po śmierci wiedźmina). Po przesłuchaniach i torturach postanowił skorzystać z temerskiego prawa i oczyścić się z zarzutów, wykonując zlecenie. Jak się okazało, było to jego ostatnie zadanie. Został zabity przez upiory, znajdujące się w krypcie pod kaplicą Białego Sadu. To właśnie tam Geralt może odnaleźć znajdujące się przy jego kościach schematy oraz miecz.

Miejsce czynności: twierdza Amaveta Osoby uczestniczące w czynności: baronet Ignacy Verrieres, bajlif Andreas Blume, czeladnicy baroneta Verrieres: Komor, Smagor i Pępik. Podejrzany: Kolgrim, wiedźmin ze szkoły cechu Żmii. Wiedźmin Kolgrim jest oskarżony o porwanie Vitka, syna Pawła, bartnika ze wsi Biały Sad. Zastosowano wobec niego areszt zapobiegawczy. Podczas przeszukania znaleziono u niego schemat na miecz stalowy. Podejrzewa się, że wykorzystał ów miecz do zastraszenia, a być może zabicia porwanego chłopca. Przypuszcza się, że oskarżony może posiadać również inne tego typu schematy potrzebne do stworzenia śmiercionośnych przedmiotów, jednak dotychczas ich przy nim nie znaleziono. Na wniosek baroneta Verrieres, wiedźmin zostanie poddany szczegółowemu przesłuchaniu. Przesłuchanie z wykorzystaniem tortur zostanie przeprowadzone zaraz po dotarciu wykwalifikowanego kata. dopisek: Winnym zaginięcia chłopca okazały się utopce. Należy zaznaczyć, że na owe potwory polował zaaresztowany wiedźmin. Niestety, zanim dotarło to do uszu śledczych, Kolgrim był już martwy. Wiedźmin zamiast procesu wybrał próbę walki, a baronet Verrieres przystał na nią i rozkazał wiedźminowi oczyścić z upiorów rodową kryptę. Kolgrim nie podołał zadaniu i nigdy nie wyszedł z podziemi. Przypuszcza się z dużym prawdopodobieństwem, że został zabity przez złe siły, duchy, a może upiory, które to miejsce obrały sobie za siedzibę. – notatka z gry „Wiedźmin 3: Dziki Gon”.

Karta Kolgrima w Gwincie, przedstawia jego pobyt w krypcie pod kaplicą w Białym Sadzie.

Brehen

Brehen z czeskiego wydawnia „Sezonu Burz”

Brehena, znanego jako Kot z Iello, poznajemy w Sezonie Burz, kiedy ma zamiar wykonać zlecenie na strzygę na dworze króla Foltesta. Pochodzi z Cechu Kota, a swój przydomek zyskał dokonując pogromu na ludziach z Iello, w wyniku którego stereotyp złego wiedźmina zyskiwał na popularności wśród zwykłych obywateli Kontynentu. Konsekwencją tego czynu był m.in. zakaz wstępu do Kaer Morhen.

Zima przyjdzie – powiedział z wysiłkiem Brehen. – A ja w odróżnieniu od niektórych nie mam gdzie zimować. Przytulne i ciepłe Kaer Morhen nie dla mnie!Nie – odrzekł Geralt. – Nie dla ciebie. I dobrze wiesz co jest powodem.

Gdy przygoda Geralta w Kerack dobiegła końca, spotkał go w karczmie „Pod Dzikiem i Jeleniem”. Brehen oskarżył go o próbę kradzieży zlecenia na strzygę, zastraszając gości lokalu. Po krótkiej wymianie zdań odjechał, zostawiając Białego Wilka w spokoju. Podczas pobytu w Wyzimie Brehen obrał złą ścieżkę i postanowił zabić strzygę, licząc na obiecaną nagrodę od grododzierżcy Velerada. Niestety, nie podołał potworowi i został przez niego rozszarpany.

Karta Brehena w Gwincie.

Gerd

Gerd autorstwa Eleonory Abdrakhmanovy

Gerda, wiedźmina ze szkoły Niedźwiedzia, poznajemy w Dzikim Gonie, podczas pobytu na Skellige. Nie zgodził się na dokonanie przewrotu na Łukomorzu, o co prosiła go tamtejsza księżna, w wyniku czego był zmuszony uciec na wyspy. Zagościł tam na dłużej, gromadząc rynsztunki swojego cechu (można je również znaleźć w Velen i w Novigradzie) i zaprzyjaźniając się z jarlem Torgeirem. Wykonywał dla niego zlecenia, jednak gdy Nilfgaardczycy oraz wynajęci przez Czarnych bandyci zaatakowali zamek katapultami, zginął pod gruzami zrujnowanej budowli.

Karta Gerda w Gwincie. Wiedźmin zabija syrenę ze Spikeroog.

Roland Bleinheim

Roland Bleinheim z Gwinta.

W pierwszej części gry poznajemy go, gdy prowadzi dla Salamandry operację stworzenia laboratorium fisstechu na Bagnach. Porwał ceglarzy, każąc zbierać im kwiat dwugrotu, ze względu na jego właściwości halucynogenne. W trzecim akcie gry Vaska, którą Geralt spotyka na wcześniejszym etapie historii, zleca wiedźminowi zabicie Bleinheima i uwolnienie grup ceglarzy. Brat Rolanda jest ścigany w Temerii za podobne zbrodnie.

Coën

Fanart Coëna. Autor: Kacper Gaweł

Ten był młody, wydawał się rówieśnikiem Lamberta. Nosił krótką czarną brodę, która nie kryła jednak silnych zeszpeceń po ospie. Było to dość niecodzienne, bo wiedźmini byli zwykle wysoce uodpornieni na choroby zakaźne. (…) Młody wiedźmin ukłonił się. Miał niezwykle jasne, żółtozielone tęczówki, a pocięte czerwonymi niteczkami soczewki wskazywały na ciężki, kłopotliwy przebieg mutacji oczu.

Krew elfów, A. Sapkowski

Coën jest zdecydowanie najpopularniejszą i najlepiej opisaną postacią ze wszystkich, o których dzisiaj wspomnieliśmy. Był wiedźminem cechu Gryfa, jednak jego osobowość pozwoliła mu na zaprzyjaźnienie się z Wilkami, m.in. Geraltem z Rivii. Był obecny w warowni Kaer Morhen podczas nauki Ciri, przez co sam przekazywał jej wiedzę i był świadkiem przepowiedni, w której Zireael wieszczyła mu śmierć. Miał dość wiedźmińskiej neutralności, przez co jako jedyny z tego cechu zaciągnął się do temerskiej armii. Zginął pod Brenną, umierając na stole operacyjnym Shani, o czym opowiadała później Geraltowi.

Karta Coena w Gwincie.

Mamy nadzieję, że nasz artykuł przybliżył nieco fanom Gwinta historie i znaczenie postaci, których kartami niedługo będą pogrywać. Redzi sukcesywnie powiększają uniwersum wiedźmińskie, nie zapominając jednak o postaciach drugoplanowych, występujących w książkach. Niezwykle ciekawi nas nowy dodatek związany z Wiedźminami, miejmy nadzieję, że odświeży on nieco grę i pozwoli cieszyć się nowym kontentem.


Podziel się

Dodaj komentarz